Thuis lunchen, auto van de zaak
15 december 2009 in ActueelWie in een auto van zijn baas rijdt krijgt een percentage van de catalogusprijs van de auto bij zijn loon geteld en daarover moet belasting worden betaald. Deze bijtelling bedraagt 25% van de (catalogus)waarde. Voor auto’s met een CO2-uitstoot van maximaal 95 gram per kilometer voor dieselauto’s en maximaal 110 gram per kilometer voor benzineauto’s, hoeft u maar 14% van de cataloguswaarde bij te tellen. En voor auto’s auto’s met een CO2-uitstoot van maximaal 116 gram per kilometer voor dieselauto’s en maximaal 140 gram per kilometer voor benzineauto’s, is de bijtelling 20% van de cataloguswaarde.
Een belastingplichtige die in dienstbetrekking was bij zijn eigen BV, reed in een auto van een dikke €120.000 van zijn BV. Hij wil de bijtelling wegens privé-gebruik natuurlijk ontlopen. Daarvoor is nodig dat er op jaarbasis minder dan 500 kilometer privé wordt gereden, want dan hoeft er niet bijgeteld te worden. Dit lage privé-gebruik moet met een sluitende rittenadministratie worden bewezen. In uitzonderingsgevallen kan dat ook op een andere manier worden bewezen, maar dat was hier niet aan de orde. Deze meneer hield daarom zeer nauwkeurig een kilometeradministratie bij met alle vereiste gegevens. Daaruit bleek inderdaad een privé-gebruik van minder dan 500 kilometer. Maar: hij ging wel regelmatig thuis lunchen. Hij woonde immers maar 2,5 kilometer bij zijn huis vandaan. De kilometeradministratie werd wel geaccepteerd, maar de inspecteur zag de kilometers voor het thuis lunchen als privé kilometers en er volgde een enorme bijtelling. Daartegen werd natuurlijk bezwaar en beroep aangetekend en de rechtbank gaf deze man gelijk. De ritten in de ochtend en avond van en naar werk waren zonder meer woon-werk verkeer en daarmee zakelijk. De ritten voor de lunch werden over hetzelfde traject afgelegd. Uit de parlementaire geschiedenis blijkt dat de frequentie van het woon-werkverkeer niet van belang is. De ritten voor de lunch konden daarmee ook tot het woon-werkverkeer worden gerekend, en daarmee waren het zakelijke kilometers.
Deze uitspraak is niet alleen voor deze belastingplichtige prettig, maar geldt ook voor reiskosten woon-werkverkeer met een eigen auto. Daar gelden namelijk dezelfde definities voor. Ook daar zouden de kilometers voor het thuis lunchen onder de woon-werkkilometers vallen en de werkgever kan daar dan een belastingvrije vergoeding van € 0,19 per kilometer voor geven. Een normale werkgever zal daar waarschijnlijk niet voor voelen, maar voor alle dga’s (directeuren groot aandeelhouders) opent dit onverwachte perspectieven. Deze zullen ongetwijfeld gebruik maken van deze uitspraak om de vergoeding voor woon-werkverkeer aan te passen.
Tegen deze uitspraak is wel hoger beroep aangetekend. Het is afwachten hoe Hof en Hoge Raad hierover zullen denken.
Rechtbank Arnhem, 08/05324, 14 juli 2009
Volg ons via twitter
Volg ons via RSS 
Schrijf u in voor de Nieuwsbrief